Wiele osób zadaje sobie pytanie: „Jak wybrać szczeniaka?” Jakiego rodzaju, jakiej rasy?

          Wybór psa – na pierwszy rzut oka to prosty proces. Na świecie istnieje około 400 ras psów, które różnią się wyglądem, przeznaczeniem, charakterem i zachowaniem, co jest przekazywane dziedzicznie. Musisz wybierać ostrożnie i przemyśleć czego jest Ci potrzebny pies, jakie w przyszłości będzie jego przeznaczenie. Ktoś stworzył czarną listę niebezpiecznych psów, ponieważ były wypadki agresywnych zachowań wobec ludzi. Żyjemy w przekonaniu, że NIE trzeba wybierać dla dziecka psa z ras, jakie są na czarnej liście np. rottweiler, doberman itp. Ponieważ takie psy „nie lubią dzieci”, ale psy, które nie są na czarnej liście… świetnie sprawdzą się jako przyjaciele dla twojego dziecka. Według takich „koneserów” miłość jest wtedy, gdy dziecko może ciągnąć psa za ogon, uszy, skakać po nim, a pies to wszystko znosi cierpliwie lub chowa się pod łóżkiem. Od początku trzeba uczyć dzieci jak postępować z psem, że nie wolno robić zwierzęciu krzywdy, lub po prostu kupić pluszową zabawkę dla swojego dziecka. W każdej z ras może trefić się pies lizus albo pies nieufny. Z taki podejściem jednak można wszystkie rasy od razu umieścić na czarnej liście. Moim zdaniem problem nie leży w rasie psa ale w naszej komunikacji ze zwierzętami, która jeśli jest niewłaściwa prowokuje psa do takiego zachowania. Przeczytaj o niewłaściwej komunikacji TUTAJ. A teraz wróćmy do wyboru szczeniąt. Rasy psów zostały wyselekcjonowane do wykonywania niektórych zadań: ochrona, polowanie, wypas, pies do towarzystwa itp. Po ustaleniu swoich potrzeb – wybierz szczenię rasy stworzonej dla twoich celów. Jest 10 grup ras, z których możesz wybrać psa, kundel nie jest wyjątkiem, ponieważ strona finansowa ma również wpływ na wybór.

Psy towarzyski

          Uważa się, że oni nie agresywni, życzliwi. Należą do nich: collie, labradory, pudle, dekoracyjne spaniele, mopsy i tym podobne. Chociaż dla mojej praktyki także w tych rasach, psy spotkały się, kto zachowywał się agresywnie, powodem takiego zachowania jest niewłaściwa komunikacja właściciela z psem.

Psy obronne i psy stróżujące

Psy obronne i psy stróżujące – ich przeznaczeniem jest ochrona właściciela oraz terytorium. Uważa się, że wybierają jednego „Pana” oraz łączą agresywność do „obcych” z oddaniem do właściciela i z wysokim poczuciem własności terytorialnej. Należą do nich następujące rasy: owczarek niemiecki, Rottweiler, Doberman, Bull Terrier, Alabai, Bulmastiff, Burbulus, itp. Jednak z tym, że taki pies wybiera jednego „Pana” i tylko jemu się poświęcona kategorycznie się nie zgadzam. Dane rasy mogą ogryźć swoich „Panów”, a niektóre są tak czuły, że nawet można wycieranie nogi ob nich. I powód jest również banalny – niewłaściwe komunikacja z psem.

Pies myśliwski

Istnieje sześć grup, które łączą podobne charakterystyki rasowe: wyżeł, szpice, teriery, gończy, jamniki, і cocker spaniel. Jako pogromcy gryzoni sprawdzą się pinczery, sznaucery i teriery (fox terier). W tych rasach rozwinął się mocny instynkt łowiecki. Wszystkie rasy psów mogą szczekać, ale to nie oznacza to, że pies myśliwski będzie strzegł terenu, a pies stróżujący będzie norował lub wystawiał dzika. Uwarunkowanie genetyczne odnosi się do każdej rasy, która została wyselekcjonowana w konkretnym celu. Uważam jednak, że każda rasa odpowiednio prowadzona stanie się przyjacielem i towarzyszem. Pożądane jest kupienie szczeniaka w wieku nie przekraczającym 1,5 miesiąca. Chociaż po 2 miesiącach życia lepiej jest widoczny osobisty charakter psa. Jeśli bierzesz starszego dwu – trzy miesięcznego, musisz się uważnie przyjrzeć się jego zachowaniu i upewnić się, że jeszcze nie ma w nim strachu do ludzi i braku zaufania. W przyszłości może się to przekształcić w agresję, lub pies na zawsze pozostanie tchórzem, wszystko zależy od charakteru psa i dalszej komunikacji z nim. Jednak żadne szkolenie nie wyeliminuje tego stanu, ewentualnie tylko częściowo złagodzi strach. Dlatego nie polecam kupowania psa w starszym wieku. Chociaż szczenięta można trenować w każdym wieku jednak najlepiej zacząć już od momentu zakupu psa. Np. w wieku 2 miesięcy psy przynoszą straty (gryzą buty i t.p.) i zakazując im tego w ten sposób uczymy go, jak się zachować. A czy prawidłowo czy nie, to znak zapytania…

Wybór psa

Przede wszystkim spójrz na matkę szczeniaka i na ojca. Jeśli rodzice mają rodowody, a hodowla jest zarejestrowana w związku, to na pewno dostaniecie rodowód dla szczeniaka. W przypadku zwykłej hodowli bez rejestracji, rodowodu na psa nikt nie daje. Niektórzy właściciele przekonują nas, że obniżyli cenę, ponieważ nie dają rodowód, ale jeśli chcecie rodowód, to oni zrobią, tylko to będzie kosztowało drożej. Musicie mieć świadomość, że jest to oszustwo ponieważ rodowody są wydawane przez związek po urodzeniu szczeniaka. Ich liczba jest podana w odpowiedniej książce klubowej, szczenięta dostają żetony, a ponumerowane książki są zawsze wydawane właścicielowi szczeniaków. Nikt nie wyda wam wstecz rodowodu chyba, że rodowód został zgubiony lub uszkodzony, wtedy powinni wydać duplikat pod tym numerem. O zdrowiu szczeniaka można dowiedzieć się po jego wyglądzie. Zdrowy pies ma czyste oraz jasne oczy, czyste uszy, miękka, błyszcząca sierść, brzuch powinien być czysty, bez wysypki, krostek, wypukłości w rejonie pępka, mokry nos i różowy śluz w ustach. Obrzęk brzucha, łupież na skórze, blady śluz – to przynajmniej robaki, lub oznaki krzywicy. Przy kupnie szczeniaka należy sprawdzić zgryz, uszkodzone szkliwo lub krzywizna może być dziedziczna i jest to problem z gryzieniem przez całe życie. W żadnym wypadku pies nie powinien się kuleć lub mieć biegunkę. Sprawdź, czy pies ma jądra, powinny być dwa. Kręgosłup psa nie powinien „zwisać” ani zginać się w garb. Najbardziej aktywne, szybkie szczenięta, prawdopodobnie będą zdrowe. Powolne, zastraszone, mogą mieć istotne trudności fizyczne i odchylenie w zdrowiu. Nie radzę brać psa z żalu, nie bierzecie go na jeden dzień, a na całe życie (10-14 lat). Szczeniak, co od pierwszej minuty spotkania pokazuje różnego rodzaju oznaki życzliwości, zaczyna lizać ręce, aktywnie macha ogonem. Nie spiesz się dokonując wyboru. Ryzykujesz, że kupisz szczeniaka, który w przyszłości będzie tak samo przyjazny i czuły dla osób obcych. Oprócz zdrowego psa, chcemy wybrać psa, z doskonałym charakterem. Zachowanie rodziców na bodźce zewnętrzne nie gwarantuje tego, że w przyszłości pies będzie zachowywał się w ten sam sposób. Różnie decydujemy o wyborze psa: ktoś rzuca klucze na podłogę i monitoruje reakcję szczeniąt, i wybiera tego, który się nie boi i przyszedł do kluczy ( ja też wybrałbym takiego psa). Ktoś zostawia szczenięta na stole, a potem wybiera tego który upadli ze stołu, inni przeciwnie tego który nie upadł (sam też wybrałbym tego, który upadł, ponieważ mówi to o ciekawości i pragnieniu poznawania otaczającego nas świata). Ten, który został na stole nie świadczy o inteligencji swojej ale o tchórzliwości i niepewności. Ktoś wybierając szczeniaka może użyć testu Wiliama Kempbella. Test ten składa się z kilku testów: test kontaktu: czy pies podchodzi do osoby i jak; Test śledzenia osoby: tester oddalać się od szczeniaka normalnym krokiem. Po tym jak szczeniak podąża za testerem albo nie, określany jest stopień niezależności charakteru szczeniaka; Test reakcja na ciśnienie: Szczeniaka ostrożnie położyć trzeba na plecach. Szczeniak, będąc w takiej pozycji, pokazuje zachowaniem, jak postrzega fizyczną i społeczną dominację człowieka. Pies, który ma skłonność do dominacji, będzie się aktywnie opierał; Test na dominacje społeczną: szczeniak stoi lub leży. Tester głaszcze go wzdłuż grzbietu. Jeśli szczeniak ma inklinacje lidera ,wtedy będzie on skakał, warczał i gryzł. Jeśli szczeniak ma niezależny charakter, wtedy zachowa się absolutnie spokojnie; Test na temat własnej godności: Tester ma delikatnie podnieść szczeniaka nad podłogą około 20 sekund, podtrzymując splecionymi dłońmi pod klatką piersiową tak, żeby szczeniak nie widział testera. Określa w ten sposób jego zachowania. Na końcu określa się który może mieć charakter pies: agresywny, potrafi ugryźć, jeśli go dotkniesz; szczeniak ma inklinacje lidera, oddane, z silnym duchem rywalizacji; doskonały towarzysz; bardzo posłuszny pies, może ugryźć tylko w przypadku ochrony, albo w przypadku gdy jest okrutnie traktowany; trudno z nim skontaktować się, agresja psa jest spowodowana strachem, skłonny do ucieczki. Więcej szczegółów TUTAJ. Zasadniczo istnieje wiele czynników określających przyszłą naturę psa, Mam nadzieję, że podane przykłady pomogą w odpowiednim wyborze.

Różnica między psem a suką

Kilka słów o tym, czym się rożni pies od suki. Z konstrukcji, pies jest większy i uparty z natury – to plus. W związku z tym suka ma łagodniejszy i bardziej miękki charakter – to minus, choć niektóre bezczelnością i uporem mogą prześcignąć i psa. Pies kiedy sika podnosi łapę – na drzewa, koła, rogi budynków itp.. Co powoduje szkodę – to jego minus. Suka robi to pod siebie, nie szkodzi zieleni – to jej plus. Pies, czując sukę z cieczką może uciec przed gospodarzem podczas spaceru lub z podwórka, oczywiście, to jeszcze jeden jego minus. Suka praktycznie zawsze trzyma się podwórka i gospodarza. Właściwości użytkowe między psem a suką są bardzo zbliżone, chociaż do szkolenia psów potrzebujemy trochę więcej cierpliwości. Biorąc pod uwagę te czynniki, możesz wybrać, kogo lepiej kupić psa lub sukę. A na koniec, zanim kupisz psa, sprawdź, czy członkowie rodziny nie są uczuleni. Nie zapominaj, że nie geny sprawiają, że psy są posłuszne, a jego tresowanie które jest potrzebne wszystkim rasom i najskuteczniejsze jest jak zacznie się je w wieku szczenięcym. Powodzenia we właściwym wyborze czworonożnego przyjaciela.